Op 10 december om even voor 7 uur ‘s-ochtends behaalde het manuscript van Jouw dierbare leven de 2000 aandelen. Een heugelijk moment, een belangrijk moment. Het is nu ruim een jaar geleden.

Wat is er in dit jaar gebeurd? Veel, en ook weer niet. Even leek het erop dat dit het manuscript te worden dat het snelst een uitgever vond. Dat bleek niet het geval. De betreffende uitgever koos eieren voor zijn geld en verwierp het manuscript na een wachttijd van drie maanden. Achteraf zeg ik: “Gelukkig”. Op dat moment niet hoor! Op dat moment was ik gewoon boos. Vooral het onbegrip waarom het zo lang moest duren, overheerste. Alles stokte door het lange wachten.

Kort na de mededeling dat het manuscript niet door die ene uitgever werd uitgegeven, kwam de volgende uitgever met interesse. Dit klikte! Uitgeverij Van Brug had en heeft oog voor mijn ideeën en wensen. We schaven, schrijven, schrappen en geven vorm aan het boek. Nu – een jaar na dato – leg ik de laatste hand aan de teksten èn de vormgeving. Ja, ik mag de vormgeving zelf doen. Echt een cadeautje! Noem het vreemd, maar ik vind het prettig om te werken in een reeds opgemaakt bestand. Ik heb echt een broertje dood aan Microsoft Word. Hier zitten veel te veel toeters en bellen aan. Ik wil óf een rechttoe-rechtaan tekstverwerker. Zeg maar zoals de ouderwetse schrijfmachine. Of ik wil werken in een opmaakprogramma. En dan ook nog bij voorkeur in Adobe’s InDesign. Ach, veeleisend ben ik niet, wel kritisch…

En zo kwam het, dat de opmaak van het omslag en het binnenwerk veel eerder klaar was, dan de uiteindelijke tekst. Natuurlijk had ik een basistekst klaar leggen, maar de tekst is bij mij pas definitief als het boek op de pers ligt.